( دکتر علی شریعتی )

حسین " بیشتر از آب تشنه ی لبیک بود ، اما افسوس ! که به جای افکارش ، زخمهایش را نشانمان دادند و بزرگترین دردش را بی آبی خواندند

(دکتر علی شریعتی)

دلم تنگ شده و دیگه نا ندارم
همش فکر توام همش بی قرارم

دیگه اشکی برام نمونده که بخوام
برات گریه کنم فدای تو چشام

دلم داره واسه تو پرپر میزنه
تو رفتی و هنوز خیالت با منه

بدون تو کجا برم کنار کی بشینم
تو چشمای کی خیره شم خودم رو توش ببینم

تو که نیستی به کی بگم چشاشو روم نبنده
به کی بگم یکم نازم کنه که بهم نخنده

بدون تو با کی حرف بزنم دردت به جونم
تو این دنیا به عشق کی به شوق کی بمونم

به جون چشمات از تموم این زندگی سیرم
تو که نیستی همش آرزو می کنم بمیرم

دارم دق می کنم تحمل ندارم
دیگه خسته شدم دارم کم میارم

دلم تنگ شده و دیگه نا ندارم
همش فکر توام همش بی قرارم

دیگه اشکی برام نمونده که بخوام
برات گریه کنم فدای تو چشام

دلم داره واسه تو پرپر میزنه
تو رفتی و هنوز خیالت با منه

بدون تو کجا برم کنار کی بشینم
تو چشمای کی خیره شم خودم رو توش ببینم

تو که نیستی به کی بگم چشاشو روم نبنده
به کی بگم یکم نازم کنه که بهم نخنده

بدون تو با کی حرف بزنم دردت به جونم
تو این دنیا به عشق کی به شوق کی بمونم

به جون چشمات از تموم این زندگی سیرم
تو که نیستی همش آرزو می کنم بمیرم  

تنهايي  ريشه ي عمر  رو ميپـوسونه    ولي اونكه بايد قدر اين دل ديونه رونمي دونه

تو رو خدا بيا بهم يه سر بزن    تو رو خدا حداقل يه زنگ بزن 

نشوني مو ميدم بهت تو رو خدا  بيا به شيشمون يه سنگ بزن

بيا بيا اين دل ميميره بي تو   بيا بيا اين دل اسير بي تو

بيا بيا اين دل ميگيره جاتو     بيا بيا اين دل ميمونه با تو 

چرا رفتي تا تنهايي  نصيب من شد 

تنهايي موندگاره نه مثل نسيم رد شد 

تنهايي از تو واسه من  نمك رو زخمه 

دلم تنگ شده واسه نمك اون اخمه 

چرا رفتيو منو عاشقو حيرون كردي

دلم به تو خوش بود كه اونم هي خون كردي 

تا با من نخواستي به يه ادامه ي  زندگي 

حالا منو ول كردي  رفتي پي زندگيت

تا  بهت زنگ ميزدم ميگفتي پشت فرموني

ولي ميدونيستم با پسره خوشو خندوني

حاضر بودم بشنوم يه فحش معمولي

آخه نامرد ما تو روز هاي خوش هم بوديم

اين همه قسمت دادم كه بهم يه سري بزني

حالا كه من مردم سرت رو ميزني به زمين؟؟؟؟

اينقدر صدام ميزني  ولي به گوش نمياد 

چون كه عشقت مرد تا ابد به هوش نمياد

بيا بيا اين دل ميميره بي تو   بيا بيا اين دل اسير بي تو

بيا بيا اين دل ميگيره جاتو     بيا بيا اين دل ميمونه با تو 

کاش هرگز به این دنیا نیامده بودم .

و حال که آمده ام کاش زودتر مرگم فرا رسد .

آخر چگونه میتوان در این دنیا زندگی کرد ؟

دنیایی که در آن آدم ها روزی چندین بار عاشق می شوند .

دنیایی که در آن عشق را تنها در ویترین کتابفروشی ها میتوان یافت .

دنیایی که در آن محبت و صداقت مرده و جای آنها را بی وفایی و دروغ گرفته .

دنیایی که در آن دروغ عادت ٬ بی وفایی قانون ٬ و دل شکستن سنت است .

دنیایی که در آن عشق را باید به بها خرید !

شب و خیلی دوست دارم

چون اونم مثل  من تنهاست

چون اونم مثل من تارکه

اونم مثل من با سینه ای پر از غم و کینه سکوت کرده

دوست دارم همیشه تنها باشم

تنهای تنها مثل شب

همیشه عاشق شب بودم

چون صدای حق حقمو توی سکوت خوش خفه می کنه

چون چشمای خیسمو توی تاریکی خودش گم می کنه

نفسهای تندم و با حظورش درک می کنه

تنه سردم و با صداقتش گرم نگه می داره

تنهایی را دوست دارم زیرا بی وفا نیست ...تنهایی را دوست دارم زیرا عشق دروغی در آن نیست ...تنهایی را دوست دام زیرا تجربه کردم ...تنهایی را دوست دارم زیرا خداوند هم تنهاست ...تنهایی را دوست دارم زیرا.... در کلبه تنهایی هایم در انتظار خواهم گریست و انتظار کشیدنم را پنهان خواهم کرد

دنيا بدهكارست تا دنياست
به اين دل بي‌آينه تنها
ديروزهاي بي ‌تو فرسودن
امروزهاي بي ‌تو بودن را

ديروزهاي بي تو لب تشنه
امروزهاي بي تو جان بر لب
خورشيدي و ديروز و امروزم
بي تو برايم ديشب و امشب

طومار تنهايي و غم هستند
هر شب به هم پيچيده دردند
اين كوچه‌هاي بي تو سرگردان
تا صبح دنبال تو مي‌گردند

دلخوش به ماهم در شب شبهه
دلخوش به ماهم در شب ترديد
ماهت غريب افتاده در بركه
كي مي‌رسد صبحي كه برگرديد؟

 ^{از امــروز میترسم...}

                                                     ^{از فــردا بیمناکم...}

^{ديگر طعم تلخ زندگي را نخواهم چشيد...
ميان غم بارترين}

^{و شايد زجر آورترين لحظاتم}

                ^مرگ

       ^{به سراغم مي آيد}

^{و كابوس زندگي پر دردم را}

          ^{ميان شيرين ترين آرزوهايم}

                             ^{به زنجير ميكشد}

            ^{من مرده ام}

^{و اينك  تابوتم را}

^{ميان سنگيني سكوت}

                     ^{سنگين تر از دردهايم}

^{به سوي فرجامي كه گريبانگير انسان هاست}

               ^{مي برند}

^{قبرم را}

^{به تزيين دانه هاي خاكي كه جسمم را در بر مي گيرند}

^{مي آرايند}

     ^و

         ^{روياييم را پايان مي بخشد}

^{و زندگي پر از رنجم را}

^{فرجامي ابدي ميدهد}

^{انسانها}

^{زمان را تسخير خواهند كرد}

    ^{و آرام و آرامتر از ثانيه ها}

                             ^{فراموشم خواهند كرد.}

^{و من}

          ^{ديگر طعم تلخ زندگي را}

                                    ^{نخواهم چشيد}

                                                           ^{من مرده ام}

 ...

چه زود فراموش شدم آن زمان كه نگاهم از نگاهت دور شد ....
چه زود از یاد تو رفتم آنگاه كه دستانم از دستان تو رها شد....
مقصد من در این راه عاشقی بیراهه بود این همه انتظار و دلتنگی بیهوده بود !
با اینكه دلتنگ هستم اما چاره ای جز تحملش ندارم ،خیلی خسته ام ،
راهی جز تنها ماندن ندارم !
چه زود قصه عشقمان به سر رسید اما آن مرد عاشق به عشقش نرسید !
چه زود آسمان زندگی ام ابری شد ، دلم برای آن آسمان آبی دلتنگ است ،
كه با هم در اوج آن پرواز می كردیم و به عشق هم می خواندیم آواز زندگی را ...
آرزوی دلم تبدیل به رویا شد ، تنها ماندم و عشقم افسانه شد ...
چه زود رفتی و چشم به ستاره ای درخشان تر از من دوختی ،
با اینكه كم نور بودم اما داشتم به پای عشقت می سوختم ،

با اینكه برای خود كسی نبودم ،
اما آنگاه كه با تو بودم برای خودم همه كس بودم !
چه زود غروب آمد و دیگر طلوعی نیامد !
هرچه به انتظار آمدنت نشستم نیامدی ، هرچه اشك ریختم كسی اشكهایم را پاك نكرد،
هرچه گوشه ای نشستم و زانو به بغل گرفتم
كسی نیامد مرا در آغوش بگیرد و آرام كند .
خواستم بی خیال شوم ، بی خیالی مرا دیوانه كرد ،
خواستم تنها باشم ، تنهایی مرا بیچاره كرد .
چه زود گذشت لحظه های با تو بودن ، چه دیر گذشت لحظه های دور از تو بودن
و دیگر نگذشت آنگاه كه تو رفتی و هیچ گاه نیامدی !
باور داشته باش هنوز هم برای تو زنده ام ،
هر گاه دیدی نیستم بدان كه از عشقت مرده ام !
چه زود فراموش شدم آن زمان كه دلم برایت خون شد ....
تازه می خواستم با آن رویاهای عاشقانه ای كه در سر داشتم تو را خوشبخت كنم ،
می خواستم عاشق ترین باشم ،
برای تو بهترین باشم ،
اما نمی دانستم دیگر جایی درقلبت ندارم ...
چه زود فراموش شدم آن زمان كه دیگر تو را ندیدم ! 

آشناهای غریب  همیشه زیادند

آشناهایی که میایند و میروند

آشناهایی که برای ما آشنایند

ولی ما برای آنها...

نمیدانم واقعا چرا و چگونه میشود

که همه روزی

آشنای غریب میشوند

یکی هست  ولی نیست 

یکی نیست ولی هست

یکی میگوید هستم ولی نیست

یکی میگوید نیستم ولی هست

و در پایان همه بودنها و نبودنها

تازه متوجه میشوی

که:

یکی بود هیشکی نبود

این است دردی که درمانش را نمیدانند

و ما هم نمیدانیم

که آن یکی که هست کیست

 و آن هیچکس کجاست

کاش میشد یافت

کاش میشد شکستنی نبود

کاش میشد زیر بار این همه بودن و نبودن

 خرد نشد

و ما همچنان هستیم

پس تو هم باش

باش که دیگر یکی تنها نباشد

 گفت: چرا اين وقت شب مرا از خواب بيدار كردي؟ مادر گفت:25 سال قبل در همين موقع شب تو مرا از

خواب بيدار كردي؟ فقط خواستم بگويم تولدت مبارك. پسر از اينكه دل مادرش را شكسته بود تا صبح

 خوابش نبرد صبح سراغ مادرش رفت. وقتي داخل خانه شد مادرش را پشت ميز تلفن با شمع نيمه

سوخته يافت ولي مادر ديگر در اين دنيا نبود

يك روزي بهت گفتم منو چقدر دوسم داري ؟

گفتي از اينجا تا خدا مهربون

خيلي خوشحال شدم ، اما الان يادم اومد كه بهم مي گفتي خدا از همه چي بهت نزديك تره !!!!!!!!!